สายฝนจากลา ฉันสัญญา...จะอยู่ข้างพี่ตลอดไป..
posted on 16 Jun 2009 19:03 by ashurahimeสายนาฬิกาเหล็กของเราหักอย่างไม่มีสาเหตุ...ในตอนแรกไม่ได้เอะใจอะไร แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันบอกอะไร...
วันนี้ฝนไม่ตก...ปวดหัว...หลับไปซักพักตื่นขึ้นมาเปิดคอม...
พี่จากไปแล้ว...น้องสาวเขา เพื่อนเรามาบอกข่าว...พี่เขาเกิดอาการช็อคขึ้นมา..พึ่งจากไปเมื่อวาณ...
คำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวก็คือ"ทำไมกัน...ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้" ไหนบอกอาการดีขึ้นแล้วไง...พี่เขาควรจะต้องมีความสุขสิ...
เมื่อวันเวลาที่คนเราอยากมีชีวิตอยู่ฟ้ากลับพรากเขาไป...เมื่อวันที่เขาทุกข์ทรมาณไม่มีใคร...และเขาต้องทนทรมาณต่อไปในคืนอันมืดมิดไปอีกนานแค่ไหน...บีอยากจะยืนข้างพี่เช่นท่บีเคยบอก...
การเข้ามาของพี่เปรียบเหมือนสายฝนที่ช่วยให้ต้นไม้ที่ใกล้แห้งตายฟื้นขึ้นมา...
น้ำตาไหล เสียงสะอื้นที่เงียบงันบอกว่าเรารักพี่เขามากแค่ไหน...เรายังมีเรื่องมากมายที่อยากจะบอกอยากจะเล่า...รูปภาพมากมายที่อยากวาดให้พี่...เราจะวาดรูปให้คนที่สำคัญกับเราเท่านั้น...
และของขวัญที่ทำไว้เนิ่นๆ...
รอยยิ้มที่เป็นหน้ากากพังทลาย...คงเหลือไว้เพียงแต่ตัวเราที่อ่อนล้า...ฉันเสแสร้งต่อไปไม่ไหว ร่าเริงต่อไปไม่ไหว
ในวันนั้น...ที่ได้พบกันที่นี่...หลังจากเราหนีจากพี่เขา ด้วยความกลัว ด้วยความเข้าใจผิด...พี่เขากลับมา มาพูดให้เราเข้าใจ...เราสัมผัสได้ถึงความเสียใจจากผู้ชายคนนี้ ไม่รู้ทำไม...ถ้าเป็นคนอื่นเราอาจจะหนีหายไม่กลับมาแล้ว..แต่กับพี่คนนี้...เราอยากคุยกับเขา...
เพราะรู้สึกว่า...เรามีอะไรที่คล้ายกัน..
ในตอนนั้น...ฉันสัญญาจะอยู่ข้างพี่ตลอดไป...
เราเป็นคนที่เศร้าไม่มีสาเหตุ...เพราะคิดว่าชีวิตนี้ไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย...ไม่มีใครเคียงข้างเราอย่างแท้จริง...
เมื่อพี่เข้ามาทำให้เรารู้ว่าชีวิตของเรามีความหมาย.. ความหมายเมื่อได้เป็นคนสำคัญของใครสักคน..พี่ทำให้เราหัวเราะออกมาจากข้างใน อย่างไม่เสแสร้ง...
เราอยากจะแบ่งความเศร้าออกจากบ่าของพี่...อยากเป็นน้องสาวที่พี่ชายพักพิง อยากให้พี่ยังอยู่ต่อ...
ฉันสัญญาจะอยู่ข้างพี่ตลอดไป... และอยากให้พี่อยู่ข้างฉันด้วย..
สายฝนจากลาไปแล้ว ต้นไม้แห้งเหี่ยวและจมอยู่กับพื้นดินที่เศร้าโศก...
มันห้ามไม่ได้...ดวงตายังมีน้ำตาคลออยู่ไม่หยุด...จากนี้ไปคงต้องร้องไห้คนเดียวไปอีกนาน...
"ถ้าข้างในมันเศร้าก็ไม่ต้องยิ้มออกมาหรอก.."
บีจะทำตามที่พี่เคยบอก...ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมีค่าขึ้นมา..ขอบคุณที่ทำให้บีรู้จักโต...ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ...ขอบคุณ ขอบคุณ...
"หากได้พบกันอีกซักครั้ง...แม้คืนวันจะนานซักเพียงไหน...
เฝ้ารอคอยคืนและวันกลับย้อนมา...รอคอยวันได้พบกับ...เธอ..."
edit @ 16 Jun 2009 22:18:17 by 阿修羅姫 -เจ้าหญิงอสูร-

เอาเป็นว่าถึงเวลาที่ต้องเศร้าก็เศร้า...
แต่เราก็ต้องเดินต่อไปเนอะ
สู้ๆนะคะ
#1 By ►Junsh◎ku on 2009-06-17 07:49