-AshuraHime - เพราะข้าไม่ใช่เจ้าหญิงที่รอเจ้าชาย

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเราไปเที่ยวทะเลมาค่ะ ที่จังหวัดประจวบตามที่เรียกร้องคุณพ่อไว้นานหุหุ-*-

เราไม่ได้ไปทะเลที่สวยๆมานานแล้วค่ะ ช่วงที่ผ่านมาเที่ยวแต่ป่า คือได้ไปแต่ที่ใกล้ๆอย่างพัทยา หัวหินซึ่งที่ใกล้ๆพอคนไปเยอะน้ำก็ไม่สะอาดไม่น่าเล่น ถ่ายรูปก็ไม่สวย(เป็นพวกเรื่องมากนั่นเอง- -)เลยอยากไปที่ไกลๆ ที่คนยังไม่ค่อยดั้นด้นกันมา แล้วก็ดีค่ะทะเลสวยน้ำใส ท้องฟ้าก็เป็นสีฟ้าเราชอบแบบนี้ค่ะ 

หนนี้ไปกันแค่ครอบครัว พ่อแม่ลูก เพื่อนคุณพ่อคนอื่นๆ เขาติดงาน(กาชาติ)กันหมด เลยมาด้วยกันไม่ได้ คือในความรู้สึกแรกมันก็เซ็งนะ เงียบเหงามาก ที่พักก็ไม่ดีด้วย(ประมาณแค่ไปมุดหัวนอน)ไปถึงประมาณบ่ายโมงก็แวะกินข้าวแล้วก็เข้าที่พักที่บ้านริมหาดค่ะ
 

ซักสี่โมงก็ออกไปหาเพื่อนที่ทำงานพ่อ แต่ว่าพักคนละที่ เราอยากวิ่งเข้าหาทะเลแต่ไม่มีคนเล่นน้ำเป็นเพื่อน มันเซ็งตรงนี้แหล่ะ  ที่เพื่อนคุณพ่อให้เรามาหาเพราะเขาเหมากุ้งกับปูมาเยอะมาก- -กะหาคนไปช่วยกินแต่เรากินกันอิ่มมาก่อนหน้าแล้ว ยัดไม่ลงเลยกลับมาก่อน แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่ประทับใจนะค่ะ ตอนไปดำน้ำนี่ประทับใจมาก ที่คนเรือใจดีมากเทคแคร์ดีมีอาหารอร่อย แตงโมก็ฉ่ำฮร้า~ด้วยแต่เสียดายหนนี้เราเมาคลื่น(แต่ไม่อาเจียนน้อแค่คอพับเท่านั้น๕๕+)ตั้งแต่ดำน้ำที่เกาะสังข์เกาะแรกที่ไป- -(น่าอายชะมัด) ตอนอัพบล็อกยังรู้สึกโคลงไปมาอยู่เลย

ตอนเย็นแดดไม่ร้อนและยังไม่มืดด้วย น่าเล่นมากกกก โฮกกกกคิดถึงตอนเด็กๆที่กระโดดลงน้ำคนเดียวไม่แคร์ใคร อยากทำงั้นมั่งจังเลย-*-

พระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า ย้อนแสงเงาดำค่ะ

ย้อนแสงกับรูปไซด์ควายอีกรูป หึหึ- -+

อันนี้ที่เราไปลงเรือก่อนไปดำน้ำค่ะ

ในรูปดูซีดๆแต่ที่จริงท้องฟ้าใสมากเลยนะ

ขึ้นเรือแล้ว ยังเซ็งอยู่ พ่อเรียกให้หันไปมองกล้องแล้วยิ้ม เลยยิ้มแบบนี้(ไอ้เด็กเอาแต่ใจตัวเอง-*-)

เรือออกทันทีไม่มีขลุกขลัก ตอนนั้นถึงจะเก้าโมงเช้าแล้วแต่ก็ยังมีเรือเอาปลามาลง ถือเป็นวิถีชีวิตเนอะ พ่อเราก็พยามถ่ายรูปตลอด สวนกับเรือไหนคนเรือเขาก็จะคุยกันเป็นภาษาท้องถิ่นเราไม่รู้ว่าเป็นภาษาใต้รึเปล่านะ แล้วสวนกับเรือลำนึงคนเรือเขาชูสองนิ้งใส่กล้องด้วย๕๕+

ชอบรูปนี้นะค่ะรู้สึกว่ามันสวยดี ชาวเรือเกือบทุกที่จะนับถือแม่ย่านางเราก็ไม่รู้ตำนานของที่นี่เหมือนกัน แต่ชอบเรื่องเกี่ยวกับพวกตำนานบลาๆต่างๆตอนนั้นไม่ได้คิดถึงเรื่องตำนานของที่นี่แฮะน่าจะถามพี่คนเรือซะหน่อย

เกาะสังข์ที่แรกที่ไปดำน้ำค่ะ เราเมาหายใจไม่ทันตอนลงไปในน้ำเหมือนกับหายใจทางปากผ่านสนอกเกิ้ลไม่พอดำได้สักพักแปปเดียวก็ต้องขึ้นมานอนแผ่หลาบนเรือ ประการังที่นี่ไม่มีสีสันสะดุดตาแบบทางใต้ก็จริงแต่ก็นับมาอุดมสมบูรณ์มากนะค่ะแต่พอเราลอยตัวอยู่ เหมือนจะเอื้อมมือไปจับประการังได้แต่ก็จับไม่ถึง

"บางอย่างแม้จะอยู่ตรงหน้าแต่ก็เอื้อมมือไปจับไม่ถึง" ฟังแล้วเจ็บๆแฮะ-*-

ชอบทะเลสีนี้จังเลย

ระหว่างทางเราหลับไปทั้งๆที่เสียงเรือยังดังอยู่แล้วตื่นมาก็ถึงเกาะทะลุแล้ว ดูในภาพน้ำมันเป็นฟองเหมือนสกปรกแต่จริงๆแล้วน้ำใสมากนะค่ะ

ทะลุสมชื่อ คนเรืออาจจะเล่าตำนานแต่ตอนนั้นเราอาจจะคอพับอยู่เหอๆ

ตื่นมาหน้าซีดเป็นแวมไพร์-*-ยิ้มใส่กล้องปากฉ่ำ ตื่นมาอย่างแรกที่ทำคือกระซวกแตงโมเข้าปากกก๕๕๕+ สดชื่นค่ะสดชื่น แตงโมก็อร่อยดีไม่ฉีดสีใส่น้ำตาลแน่นอน หุหุ

ที่เกาะทะลุปลาเยอะมากกก กินทุกอย่างที่มันสามารถแทะได้ แต่พวกเปลือกแตงโมมันไม่กินอะ ที่ภูเก็ตปลากินเปลือกแตงโมนะอันนี้ปลาไฮโซวกินขนมข้าวโพดตรา - -ตราอะไรว่ะ นมแท่งอะไรซักอย่าง๕๕๕+จำชื่อไม่ได้ละ

หายเมาแล้วก็เกาะขอบเรือยื่นหน้าไปให้อาหารปลา อินี่มันเปรี้ยวจริงๆ หน้ายังซีดอยู่เลย

ตอนแรกกะว่าจะไม่ลงแล้วสุดท้ายก็ลงไปให้อาหารปลาจนได้ ปลามันแทบจะกินเราไปด้วยเลยนะเนี่ย๕๕+เข้ามาตอดที่มือเลยแต่ถ้าเราจะจับมันจะว่ายหนีเหมือนรู้ คนเรือบอกว่าปลาที่นี่มันโดนจนรู้แกวหมดแล้วใครก็จับมันไม่ได้หรอกแต่ถ้าใครให้อาหารมันไม่จับมันมันก็จะรู้ ปลาหรือหมาแลซซี่เนี่ย-*-

ต่อจากนั้นอาหารหมดแล้วเราก็เอาข้าวกล่องบนเรือของเราตักให้มัน จนพี่คนเรือเค้าแซวว่า"ให้คนกินมั่งก็ได้ครับ อย่าแบ่งปลาหมดเดี๋ยวคนกินไม่อิ่ม" เห็นพี่เค้าตกปลาหมึกสดๆด้วย น้ำทะเลใสปลาหมึกว่ายกันมาเป็นฝูงพอเห็นปุ้บพี่เค้าโยนเบ็ดปั้บแล้วมันก็ติดทันทีเลยแต่เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมา พ่อบอกว่าปลาหมึกเห็นแก่กินพอมันเห็นเหยื่อมันก็เข้าใส่เลย มันพ่นหมึกออกมาเป็นก้อนเลยอ่ะ-*- เกิดมาพึ่งเห็นจะๆก็คราวนี้หุหุ

ความรู้สึกระหว่างขับรถเลียบมองชายหาดสีขาวที่ทอดยาว เรานึกถึงเพลงนี้ ทะเลใจ แอ้ะ...ยัยโม่ฟังเพลงเพื่อชีวิตด้วยเหรอ เห็นปรกติกระแดะฟังแต่เพลงญี่ปุ่น อ่า...จริงๆเราฟังได้หมดน้ะค่ะชอบเพลที่ความหมายมากกว่า อันนี้เอาของพี่ป้อดโมเดิร์นด็อกมา จริงๆของคาราบาวก็เพราะนะ แต่ลองเอาของพี่ป็อดมาให้ฟังดูเป็นอะไรที่แปลกๆใหม่ๆดีค่ะ^^

เอารูปมาฝากด้วย  มันให้ความรู้สึกหลากหลายนะค่ะเวลามองทะเล...เราอยากนั่งที่ริมหาดเงียบๆ มีหมาสักตัวอยู่เป็นเพื่อน แล้วลองทบทวนเรื่องราวต่างๆดู แน่นอนค่ะ...การมีชีวิตอยู่บนโลกนี้มันยากลำบากเหมือนเพลงนี้เลย

๐แม้ชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน   วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย๐

ชีวิตของเรามันดูเหมือนจะมีจุดหมาย แต่สุดท้ายหลายสิ่งที่ทุ่มเทไปก็ไม่มีความหมายไม่ว่าจะเป็นการเรียน ผลที่ออกมาไม่ว่าจะดีขึ้นหรือดีลงไม่มีความหมายอะไรเลย เพื่อนก็เหมือนกัน...สุดท้ายก็กระจัดกระจาย...เพื่อนที่ใกล้ตัวที่ทำตัวสนุกสนาน...สุดท้ายมันก็เน่าเฟะ...ไม่มีความหมายอะไรเลย...

แล้วอะไรที่คือความหมาย....เรายังหาคำตอบให้ชีวิตตัวเองไม่ได้เหมือนกัน...

ขอจบแต่เพียงเท่านี้แหล่ะค่ะบ้ายๆ ^^

edit @ 7 Apr 2009 10:32:14 by PiratesHorizon G.E. โจรสลัดแห่งกรานาโด้เอสปาด้า